Odszkodowanie za błędy medyczne

Pomyłki zdarzają się w każdej branży, ale niedopatrzenia lekarskie, czy złe postawienie diagnozy mają bezpośredni wpływ na ludzkie zdrowie i życie. Zaniechania tego typu dotyczą także zawodu lekarza dentysty, farmaceuty, pielęgniarki, fizjoterapeuty, położnej czy diagnosty laboratoryjnego, ponieważ działania każdego z nich są związane ze zdrowiem pacjenta. Nasza kancelaria świadczy pomoc prawną w sprawie ubiegania się o odszkodowania za błędy medyczne.

Kompleksowa pomoc radcy prawnego, którą zapewniamy w tego typu sprawach, dotyczy w szczególności:
• analizy sprawy celem ustalenia czy doszło w danej sprawie do błędu lekarskiego,
• oszacowania kwoty odszkodowania za błąd lekarski adekwatnej do negatywnych skutków zdrowotnych,
• dochodzenia zarówno odszkodowania, zadośćuczynienia, jak i renty odszkodowawczej za błąd medyczny,
• prawidłowego sformułowania pozwu pod względem formalnym,
• właściwego sformułowania wniosków dowodowych,
• bezpośredniej reprezentacji klienta w postępowaniu sądowym do czasu prawomocnego zakończenia sprawy,
• zebranie w toku sprawy materiału dowodowego uzasadniającego wysokość dochodzonych roszczeń,
• udzielania wyczerpujących informacji dotyczących przedmiotu sprawy i jej toku.


I. Czym jest błąd medyczny i jakie są jego rodzaje?

Błąd medyczny zwany także błędem w sztuce lekarskiej występuje w momencie, gdy dojdzie do działania, zaniechania lub zaniedbania osoby wykonującej zawód medyczny, którego skutkiem jest szkoda na zdrowiu pacjenta lub jego śmierć.

W doktrynie prawa wyróżnia się cztery główne rodzaje błędów medycznych:
1) diagnostyczny,
2) terapeutyczny,
3) organizacyjny,
4) techniczny.

1) Błąd diagnostyczny polega na nieprawidłowym ustaleniu przez lekarza stanu pacjenta. Błąd lekarza w takiej sytuacji może dotyczyć wykrycia choroby lub schorzenia, na które pacjent w rzeczywistości nie cierpi lub wręcz przeciwnie – niewykrycia stanu chorobowego pacjenta, w następstwie czego jego stan ulega dalszemu pogorszeniu. Owe sytuacje mogą być spowodowane nieprawidłową interpretacją stanu klinicznego, czy wyników badań pacjenta, albo wykonaniem niedostatecznej liczby badań, przez co pacjent ostatecznie uzyskuje błędną informację o swoim stanie zdrowia.
Przykładem błędu diagnostycznego jest np. niewykrycie zmiany nowotworowej w wykonanym badaniu obrazowym lub na skutek braku zlecenia badania histopatologicznego. Błędem diagnostycznym będzie także np. brak skierowania pacjentki ciężarnej na próbę cukrzycową, w wyniku czego pozostaje nieleczona na cukrzycę ciążową, co doprowadza do komplikacji przy porodzie.

2) Z błędem terapeutycznym mamy do czynienia w sytuacji, gdy zdołano prawidłowo ustalić stan pacjenta oraz jego chorobę, ale zastosowano błędne leczenie np. nieadekwatne do stanu chorobowego lub niezgodne z aktualną wiedzą medyczną. Niekiedy błędna terapia może być skutkiem wcześniejszego błędu diagnostycznego, np. gdy leczy się pacjenta na chorobę, której w rzeczywistości nie ma.
Najczęściej występujące błędy terapeutyczne to np. brak zlecenia leków przeciwzakrzepowych lub zlecenie ich w nieprawidłowej dawce po operacji ortopedycznej, brak należytego nadzoru nad pacjentem po przebytej operacji, stosowanie leczenia zachowawczego gdy wymagana jest pilna operacja, decyzja o prowadzeniu porodu drogami natury, mimo że ciąża powinna zostać zakończona cesarskim cięciem w trybie pilnym itp. Błędem terapeutycznym może być także zastosowanie przestarzałego rodzaju zabiegu np. zastosowanie u osoby młodej fasciotomii otwartej w miejsce fasciotomii półzamkniętej, czy wykonanie laparotomii, gdzie możliwa była laparoskopia.

3) Błąd organizacyjny jest najtrudniejszy dowodowo, bowiem jest skutkiem nieprawidłowej organizacji udzielania świadczeń zdrowotnych. Najczęściej są to błędy personelu spowodowane obowiązywaniem w szpitalu przestarzałych procedur, nieadekwatnych do aktualnego stanu wiedzy w dziedzinie medycyny. Z błędem organizacyjnym mamy do czynienia przykładowo w sytuacji braku właściwego zaopatrzenia w sprzęt medyczny niezbędny dla prawidłowego udzielania świadczeń, gdy na skutek nieprzeprowadzenia okresowego przeglądu dochodzi do nieprawidłowej pracy urządzenia medycznego ze szkodą dla zdrowia pacjenta, czy braku wystarczającej obsady personelu medycznego, przez co świadczenie zdrowotne nie jest udzielone.

4) Błąd techniczny z kolei polega na nieprawidłowym wykonaniu jednej lub więcej czynności składających się na proces udzielania świadczenia zdrowotnego. Mowa tu o takich sytuacjach jak pomylenie tożsamości pacjentów, wadliwe prowadzenie dokumentacji medycznej, pozostawienie podczas operacji instrumentów w ciele pacjenta, wycięcie zdrowego organu zamiast objętego chorobą itp.

Błąd medyczny można przypisać przedstawicielom zawodów medycznych, ale zdarzenie medyczne skutkujące błędem może zostać popełnione także przez innych pracowników szpitali, przychodni, klinik, gabinetów czy placówek leczniczych.

II. Powikłanie a błąd medyczny?

Bardzo często lekarze, dyrektorzy placówek służby zdrowia lub ich pełnomocnicy w odpowiedzi na kierowane wezwania do zapłaty przyjmują stanowisko, iż w sprawie nie doszło do błędu medycznego a uszkodzenie ciała lub śmierć pacjenta jest wynikiem tzw. powikłania leczenia, za które nie ponoszą oni odpowiedzialności.

Co odróżnia powikłanie od błędu medycznego? Krótko, ale precyzyjnie udzielił odpowiedzi na to pytanie Sąd Apelacyjny w Krakowie, który stwierdził, że „powikłaniem nie jest dolegliwość będąca skutkiem jakiegoś nieprawidłowego zachowania personelu medycznego, lecz możliwą do wystąpienia reakcją organizmu mimo prawidłowego zachowania personelu medycznego. Co do zasady więc uszkodzenie innego niż operowany organu nie może być traktowane jako powikłanie” (zob. wyrok z dnia 22 lipca 2021 r. w sprawie I ACa 151/20).

Dla przykładu powikłaniem będzie wystąpienie znanych skutków niepożądanych leku, który prawidłowo został zlecony w ramach właściwej terapii. Ale już błędem medycznym będzie zaordynowanie przez lekarza pacjentowi leku zawierającego substancję czynną, na którą pacjent jest uczulony (o ile wcześniej pacjent w wywiadzie nie zataił tej informacji przed lekarzem) lub podanie pacjentowi przez pielęgniarkę leków przeznczonych dla innego pacjenta. Podobnie też błędem medycznym będzie nacięcie zdrowego nerwu w trakcie operacji usunięcia tkanki objętej zmianą nowotworową, czy nieprawidłowe umieszczenie śrub stabilizujących kręgosłup w korzeniach nerwowych, przez co pacjent doznaje paraliżu.

W sprawach odszkodowawczych ustalenie czy mamy do czynienia z powikłaniem, czy błędem lekarskim ma kluczowe znaczenie dla dochodzenia odszkodowania. Jeśli bowiem stan pacjenta uległ pogorszeniu w wyniku niezawinionego przez personel powikłania zdrowotnego to ani szpital, ani też lekarz nie będą mogli zostać skutecznie pociągnięci do odpowiedzialności, a odszkodowanie za błąd medyczny nie zostanie przyznane.

III. Błąd medyczny a zgoda pacjenta na zabieg medyczny

Błąd medyczny a zgoda pacjenta na zabieg medyczny
Niestety bardzo często zdarza się, iż pacjenci rezygnują z dochodzenia odszkodowania za błąd lekarski, gdy szpital zwróci im uwagę, że przecież zgodzili się na ryzyko i możliwe negatywne dla zdrowia skutki zabiegu, udzielając świadomej zgody na zabieg medyczny. Tymczasem udzielona przez pacjenta zgoda na zabieg medyczny nie przekreśla możliwości dochodzenia odszkodowania za błąd medyczny!

Z punktu widzenia prawa każde udzielenie świadczenia zdrowotnego przez lekarza musi być poprzedzone odebraniem zgody od pacjenta. Jednym z elementów takiej zgody powinna być informacja o możliwych powikłaniach i ryzyku związanym z zabiegiem. Szpitale jednak nader często zawierają w niej informację o skutkach zdrowotnych błędów medycznych, jakie najczęściej zdarzają się podczas danego zabiegu. W ten sposób wzbudzają w pacjentach nieuzasadnione przeświadczenie, że skoro o tym wiedzieli, a mimo to zdecydowali się na zabieg to sami są sobie winni.

Należy mieć świadomość, że odszkodowanie za błąd w sztuce medycznej należy się w przypadku, gdy doszło do nieprawidłowego działania personelu, którego skutkiem jest uszczerbek na zdrowiu pacjenta. Ma to miejsce także w sytuacji, gdy pacjent wyraził zgodę na przeprowadzenie zabiegu, w którym doszło do błędu lekarskiego.

W przypadku jednego z naszych klientów, który przeszedł zabieg operacyjny stawu skokowego, w wyniku operacji nie tylko nie uzyskano zamierzonego efektu leczniczego, ale także doprowadzono do stałego usztywnienia stawu. Szpital bronił się mówiąc, że pacjent uzyskał informację o takim ryzyku oraz zgodził się na zabieg. W toku procesu sądowego wykazaliśmy, że przyczyną niepowodzenia operacji był błąd operatora, a dzięki temu nasz klient uzyskał kilkuset tysięczne zadośćuczynienie, pełne odszkodowanie za poniesione koszty leczenia i rehabilitacji, a dodatkowo otrzymał stałą rentę z tytułu zwiększonych potrzeb, bowiem stał się częściowo niezdolny do samodzielnej egzystencji.

IV. Kto może starać się o odszkodowanie za błąd medyczny?

Odszkodowania i zadośćuczynienia może domagać się zarówno sam pacjent, który stał się ofiara błędu medycznego, a gdy w wyniku błędu medycznego pacjent poniósł śmierć – z roszczeniami może wystąpić najbliższa rodzina pacjenta, np. współmałżonek, dzieci, wnuki, rodzice, dziadkowie, rodzeństwo. To kto może dochodzić odszkodowania jest zawsze uzależnione od okoliczności konkretnej sprawy, bowiem istotne są faktyczne relacje i więzi między zmarłym a osobą dochodzącą roszczeń, a nie jest formalny stopień pokrewieństwa. Dlatego też polecamy kontakt z kancelarią radców prawnych RS Prawnik w Lublinie.

Aby móc ubiegać się o odszkodowanie za błędy medyczne, należy spełnić kilka warunków. Przede wszystkim zdarzenie musi wywołać uszczerbek na zdrowiu pacjenta lub jego śmierć. Każda z tych sytuacji musi być wynikiem błędu medycznego. Ponadto, pogorszenie stanu zdrowia, nabycie nowych schorzeń lub zgon muszą zostać zakwalifikowane jako błąd medyczny lub zdarzenie medyczne. Aby móc starać się o uzyskanie odszkodowania, należy posiadać odpowiednią dokumentację, która potwierdzi stan zdrowia osoby, która ucierpiała w wyniku działania lub zaniechania lekarza, pielęgniarki czy dentysty lub jeśli poniosła ona śmierć wskutek nieprawidłowej diagnozy lub opieki lekarskiej.

V. Co składa się na odszkodowanie za błąd lekarski?

W przypadku doznania krzywdy ze strony placówki medycznej można uzyskać rekompensatę w trzech formach, a są to:

odszkodowanie za poniesione straty materialne i koszty związane z leczeniem,
zadośćuczynienie za doznane cierpienie i ból,
renta na zwiększone potrzeby (leki, opieka, rehabilitacja) i z tytułu utraty lub pogorszenia widoków na przyszłość (brak możliwości pracy lub awansu).

Oprócz tego można wnioskować także o roszczenie ustalenia odpowiedzialności na przyszłość (możliwość pogorszenia się stanu zdrowia w przyszłości) i o odsetki od żądanych kwot.

Zdarza się, że pacjent wskutek błędu medycznego stracił zatrudnienie, a tym samym środki do życia. Może też stracić całkowitą lub częściową zdolność do pracy, co wiąże się ze zmianą zawodu i poniesieniem kosztów na przekwalifikowanie w postaci szkoleń, kursów lub studiów.

Kompensaty wszystkich tych kosztów można się domagać w ramach prowadzonych przez kancelarię radców prawnych w Lublinie postępowań o odszkodowanie za błąd medyczny.

VI. Jak ubiegać się o odszkodowanie za błąd lekarski?

Sprawę nieprawidłowo postawionej diagnozy czy zaniedbania podczas leczenia można zgłosić w dwóch miejscach. Pierwsze z nich to Wojewódzka Komisja ds. Orzekania o Zdarzeniach Medycznych, a drugim jest Sąd. Każde rozwiązanie ma swoje plusy i minusy, a różnica polega między innymi na czasie trwania postępowania i wysokości odszkodowania jakie można otrzymać. Rozpatrywanie sprawy w Komisji trwa krócej niż w sądzie, ale wysokość kwot możliwych do uzyskania jest ograniczona. Ponadto przed Komisją nie można dochodzić odszkodowania w pełnym zakresie, np. Komisja nie przyznaje renty.

1) Wojewódzka Komisja ds. orzekania o zdarzeniach medycznych

Jeśli zdecydują się Państwo na skierowanie sprawy do Komisji, to należy zrobić to w terminie do roku od momentu uzyskania wiedzy na temat uszczerbku na zdrowiu lub śmierci pacjenta. Wniosek można złożyć samodzielnie, za pośrednictwem przedstawiciela ustawowego w przypadku małoletnich (dzieci) albo poprzez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego lub adwokata. Komisja przekazuje wniosek szpitalowi, w którym doszło do popełnienia błędu, on ma zaś 30 dni na zajęcie stanowiska w sprawie. Jeśli szpital i jego ubezpieczyciel nie odniosą się w żaden sposób do treści wniosku, to uznaje się, że została ona przez nich zaakceptowana. Jeśli jednak szpital odpowie na wniosek, to zbiera się Komisja, której zadaniem jest wydanie orzeczenia, czy doszło do błędu personelu, czy nie. Taka procedura powinna zająć około czterech miesięcy, ale w praktyce trwa to dłużej. Przewidziane maksymalne kwoty zadośćuczynienia i odszkodowania za błąd to w tym przypadku 100 000 złotych za zakażenia, uszkodzenia ciała lub rozstrój zdrowia pacjenta i 300 000 złotych w przypadku śmierci pacjenta.

2) Sprawa o odszkodowanie za błędy lekarskie w sądzie

Proces sądowy może potrwać dłużej niż rozpatrywanie sprawy przez Komisję. Można za to uzyskać wyższe odszkodowanie, zadośćuczynienie i rentę. Procedura zaczyna się od skierowania wniosku o wypłatę żądanej kwoty do szpitala, czy innej placówki. Można też wezwanie do zapłaty skierować do Ubezpieczyciela. Jeśli wszystkie te podmioty odrzucą wniosek, to w następnym kroku kieruje się sprawę do sądu i rozpoczyna się postępowanie w sprawie cywilnej. Jeśli występuje podejrzenie o popełnieniu przestępstwa, to można zgłosić także zdarzenie do prokuratora, który to występuje do sądu z aktem oskarżenia i wszczyna postępowanie karne. W procesie sądowym można uzyskać pełne odszkodowanie za błędy medyczne, w tym zadośćuczynienie za krzywdę i rentę z tytułu utraty pracy, czy zwiększonych potrzeb.

VII. Odszkodowanie od szpitala czy od lekarza?

Gdy już potwierdzimy, że w danej sprawie mamy do czynienia z błędem lekarskim, w dalszej kolejności należy ustalić jaki podmiot ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą za zdarzenie.

To od jakiego podmiotu będziemy domagać się odszkodowania za błąd medyczny ma szalenie istotne znaczenie dla wysokości kwot jakie z tego tytułu można uzyskać. Skierowanie roszczenia w stosunku do niewłaściwego podmiotu może skutkować nawet oddaleniem powództwa i w efekcie pozbawić pacjenta należnego mu odszkodowania za błąd lekarski. Dlatego też odradzamy samodzielne zgłaszanie roszczeń do jakichkolwiek podmiotów bez uprzedniej konsultacji z radcą prawnym specjalizującym się w tego typu sprawach.

W ustaleniu podmiotu odpowiedzialnego za błąd medyczny należy ustalić m.in. jaki podmiot udzielił świadczeń zdrowotnych obarczonych błędem, jaki jest status prawny placówki w której błąd miał miejsce (gabinet prywatny, szpital prywatny, samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, przychodnia), rodzaj stosunku prawnego łączącego lekarza z placówką służby zdrowia (umowa o pracę, umowa zlecenie, kontrakt na udzielanie świadczeń zdrowotnych), czy świadczenie było udzielane w ramach refundacji NFZ czy finansowane w całości przez pacjenta, czy placówka posiadała ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej podmiotu leczniczego a jeśli tak to w jakim towarzystwie ubezpieczeniowym.

Dopiero ustalenie powyższych danych pozwoli na trafne wytypowanie podmiotów, od których możemy żądać odszkodowania za błąd medyczny.

Należy przy tym pamiętać, że jeśli lekarz jest zatrudniony w danej placówce na podstawie umowy o pracę, to nie jest możliwe dochodzenie odszkodowania bezpośrednio od niego. W takiej sytuacji odpowiedzialność finansową za zdarzenie ponosi wyłącznie jego pracodawca. Nie dotyczy to sytuacji, gdy lekarz prowadzi samodzielną praktykę lekarską, a świadczeń zdrowotnych udzielał na podstawie umowy zlecenia lub kontraktu na udzielanie świadczeń zdrowotnych – wówczas jest możliwość pozwania tegoż lekarza, bowiem z mocy ustawy ponosi on solidarną odpowiedzialność wobec pacjenta wraz z placówką, w której udzielał świadczenia.

Generalnie odpowiedzialność z tytułu błędu medycznego, wyrządzonego przy udzielaniu świadczenia zdrowotnego, ponosi placówka służby zdrowia, w której do tego błędu doszło. Ochrona pacjenta zagwarantowana w polskim systemie prawa statuuje co najmniej solidarną odpowiedzialność podmiotów prowadzących działalność leczniczą, za błędy lekarskie do jakich dochodzi w tych podmiotach. Jednakże i od tej zasady przewidziane są wyjątki stąd wszelkim poszkodowanym doradzamy zasięgnięcie porady prawnej w zakresie błędów lekarskich w trakcie leczenia.

VIII. Jak udowodnić błąd w sztuce lekarskiej?

Niewątpliwie jest to najtrudniejsza kwestia w sprawach o błąd medyczny, bowiem ocena czy w ogóle doszło do błędu, a jeśli tak to na czym polegał, wymaga posiadania wiedzy specjalistycznej oraz sporego doświadczenia klinicznego. W naszej praktyce korzystamy z wiedzy i doświadczenia niezależnych ekspertów, którym zlecamy sporządzenie opinii prywatnych w tym zakresie, zanim jeszcze zgłosimy roszczenia do jakiegokolwiek podmiotu, by nie narażać naszych klientów na niepotrzebne, dodatkowe koszty.

Skąd ta trudność? Otóż w sądowym procesie cywilnym w sprawach o błąd lekarski konieczne jest uprawdopodobnienie w stopniu wysokim (graniczącym z pewnością) istnienia adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy nieprawidłowym zachowaniem personelu, a skutkiem w postaci śmierci pacjenta lub innym doznanym uszczerbkiem na zdrowiu. Tu z kolei pojawiają się szczegółowe problemy związane z wielością przyczyn, które mogły wywołać stan pacjenta. Chodzi tu o współzależność przyczyn naturalnych, możliwość niewłaściwego zachowania się samego pacjenta i w tym wszystkim roli i znaczenia popełnionego błędu medycznego. Kwestie dowodowe komplikuje także sytuacja, gdy na ostateczny stan pacjenta poza błędem lekarza miały wpływ także inne przyczyny niezależne od skutków błędu (wielość przyczyn). Przy wielości przyczyn należy ustalić, jaki był wpływ każdej z nich na powstanie szkody. Wreszcie możemy mieć do czynienia w sprawie z tzw. wieloszkodowością, gdy kilka przyczyn wywołuje kilka szkód, a wówczas należy ustalić jakie konkretnie skutki spowodowane są błędem lekarza, a które są niezależne od tegoż błędu. Stwierdzenie wielości przyczyn, jak również wieloszkodowości wpływa na rozmiar roszczeń pacjenta i zakres odpowiedzialności lekarza.

W praktyce niekiedy sprawa zdaje się być oczywista np. gdy w trakcie operacji dojdzie do skaleczenia naczynia krwionośnego pacjenta czego skutkiem jest wstrząs hipowolemiczny a następnie zgon w wyniku niewydolności wielonarządowej (szczególnie jeśli dodatkowo w protokole operacyjnym operator przyzna się do błędu, a osoba nie miała innych chorób współistniejących). Takie sprawy zdarzają się niezwykle rzadko a znacznie częściej mamy do czynienia ze stanami faktycznymi, gdzie w dokumentacji medycznej personel nie wpisuje wprost przyczyny występujących komplikacji zdrowotnych, a pacjenci posiadają wiele różnych schorzeń zdrowotnych, a wówczas pokrzywdzony pacjent musi samodzielnie podjąć szereg czynności zmierzających do udowodnienia błędu lekarskiego oraz jego wpływu na stan zdrowia.

Co może być dowodem? Na potrzeby procesu niemalże każda informacja, czy to w formie dokumentu (szczególnie dokumentacji medycznej), czy też zdjęcia, zeznań świadków, nagrania audiowizualnego, a nade wszystko wspomniana już opinia biegłego z zakresu danej specjalności medycyny, z których wynika, iż doszło do błędu personelu medycznego.

Oprócz dokumentacji dotyczącej leczenia w danej placówce należy zgromadzić wszystkie rachunki i faktury potwierdzające koszty dodatkowe. Takie dokumenty mogą dotyczyć wydatków poniesionych m.in. za: dojazdy do szpitala, przychodni, czy na rehabilitację, leki, dodatkowe sprzęty, takie jak specjalne łóżka, kule, wózki inwalidzkie itd., dodatkowe konsultacje prywatne u lekarzy specjalistów.

Wszelkie te dowody powinny zostać sprecyzowane i zgłoszone już na etapie wnoszenia pozwu do sądu! Pozew winien zawierać m.in. wskazanie specjalności biegłego, jak również szczegółowe pytania, na które ma udzielić odpowiedzi, albo wskazanie okoliczności, które ma potwierdzić lub im zaprzeczyć.

Prawidłowe sformułowanie wniosków dowodowych jest kluczową kwestią w procesie i niemalże niewykonalną dla osób, które na co dzień nie zajmują się tego typu sprawami.

Należy pamiętać, że ciężar dowodu w sprawach o błąd medyczny spoczywa na powodzie, tj. osobie która domaga się odszkodowania. Dlatego też warto powierzyć prowadzenie sprawy o błąd medyczny radcy prawnemu, który nie tylko prawidłowo sformułuje roszczenia i ustali wartość odszkodowania w pozwie, ale przede wszystkim prawidłowo sporządzi wnioski dowodowe zmierzające do wykazania błędu lekarskiego, a w samym procesie zadba o zadawanie właściwych pytań świadkom, czy będzie w stanie zweryfikować treść opinii biegłego.

IX. Wysokość odszkodowania za błąd medyczny

Sprawy o odszkodowanie za błąd lekarski mogą toczyć się o kwoty rzędu milionów lub setek tysięcy złotych, gdy dochodzi do śmierci pacjenta lub jego trwałego kalectwa, zaś w przypadkach gdzie uszczerbek na zdrowiu jest mniej poważny są to kwoty rzędu co najmniej kilkudziesięciu tysięcy złotych. Zatem o wysokości odszkodowania i zadośćuczynienia decyduje przede wszystkim skala negatywnych konsekwencji zdrowotnych związanych z błędem medycznym.

Nasza kancelaria pomogła uzyskać klientom wielomilionowe odszkodowania m.in. w sprawach o błąd medyczny okołoporodowy, gdzie z uwagi na nieprawidłowe przeprowadzenie porodu (najczęściej zbyt późną decyzję o przeprowadzeniu cięcia cesarskiego) zdrowe dotychczas dziecko staje się trwale niezdolne do samodzielnej egzystencji, wymaga dożywotnio całodobowej opieki ze strony innych osób, wieloaspektowego, specjalistycznego leczenia, specjalistycznego żywienia, rehabilitacji, stosowania środków farmakologicznych oraz higieniczno-czystościowych. Podobnie też w sprawach, gdzie osoba na skutek błędu medycznego stała się osobą niepełnosprawną, utraciła możliwości posiadania potomstwa, straciła kończynę, w efekcie czego utraciła w znacznym stopniu szanse powodzenia na przyszłość, możliwość pracy zarobkowej i wymaga dalszego leczenia do końca życia (np. wskutek utraty funkcji organów).

Kilkusettysięczne odszkodowania możliwe są do uzyskania w sprawach gdzie na skutek błędu lekarskiego nastąpił zgon pacjenta, wówczas o zadośćuczynienie i odszkodowanie może wystąpić rodzina pacjenta. Odszkodowania za błąd lekarski powyżej 100.000 zł uzyskiwaliśmy także w sprawach gdzie pacjent doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu w postaci np. upośledzenia zmysłu wzroku, pogorszenia funkcji chodzenia, czy porażenia nerwów obwodowych.

Z kolei na odszkodowanie rzędu kilkudziesięciu tysięcy złotych mogą liczyć osoby, które doznały pomniejszego uszczerbku na zdrowiu, ale doznały niepotrzebnego cierpienia np. w przypadku sepsy, powstania odleżyn na skutek wadliwej opieki pielęgniarskiej,wywołania krwotoku śródoperacyjnego u pacjenta, nieprawidłowe zszycie rany pooperacyjnej, czego skutkiem jest szpecąca blizna.

Należy mieć jednak na uwadze, że kwota odszkodowania za błąd lekarski zależy również od takich indywidualnych kwestii pacjenta jak jego wiek, zawód, stan rodzinny, wielkość dochodów uzyskiwanych przed zdarzeniem, cierpienia fizyczne i psychiczne związane ze zdarzeniem, prowadzony styl życia przed i po zdarzeniu, czas trwania negatywnych skutków błędu, szanse powodzenia w przyszłości itp.

W sprawach o błąd medyczny możliwe jest żądanie okresowej lub stałej renty, której wysokość sięga nawet kilkunastu tysięcy złotych miesięcznie.

Rzecz jasna wszystkie okoliczności, które mają wpływ na wysokość kwot odszkodowania za błąd medyczny należy właściwie udowodnić w postępowaniu sądowym w czym pomoc zapewnia Kancelaria Radcy Prawnego Radosława Śliżewskiego.

X. Zadośćuczynienie za błąd medyczny

O ile w języku potocznym często „odszkodowanie” jest używane zamiennie z „zadośćuczynieniem”, o tyle w terminologii prawnej są to dwa odrębne roszczenia.

Odszkodowanie jest instytucją, która umożliwia uzyskanie rekompensaty poniesionych kosztów leczenia, czy wydatków na zakup sprzętu rehabilitacyjnego, dojazdy do placówek służby zdrowia w związku z leczeniem oraz uzyskanie zwrotu dochodów utraconych na skutek zdarzenia. Krótko mówiąc odszkodowaniem jest wyrównanie uszczerbku (poniesionych kosztów lub utraconych korzyści), jaki powstał w majątku poszkodowanego na skutek błędu medycznego.

Zadośćuczynienie z kolei służy kompensacie szkody niemajątkowej, tj. krzywdy w postaci bólu, cierpienia, pogorszenia się jakości życia, utraconych szans i powodzenia w przyszłości w związku ze skutkami błędu lekarskiego.

Nasza kancelaria dochodzi w imieniu osób poszkodowanych pełnego odszkodowania, zadośćuczynienia oraz świadczeń rentowych, które w przypadku uszczerbku na zdrowiu są wypłacane okresowo, np. w ratach miesięcznych.

XI. Odszkodowanie za błąd medyczny – przedawnienie

Jak wszelkie roszczenia o charakterze majątkowym także odszkodowanie i zadośćuczynienie ulega przedawnieniu. Termin przedawnienia wyznacza datę końcową dla możliwości skutecznego dochodzenia roszczeń odszkodowawczych przed sądem.

Kodeks cywilny stanowi, że roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia,, w którym poszkodowany dowiedział się albo przy zachowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę.

Jeżeli szkoda wynikła ze zbrodni lub występku, roszczenie o naprawienie szkody ulega przedawnieniu z upływem lat dwudziestu od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia.

W razie wyrządzenia szkody na osobie, przedawnienie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia.
Przedawnienie roszczeń osoby małoletniej o naprawienie szkody na osobie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat dwóch od uzyskania przez nią pełnoletności.

Wniesienie sprawy do sądu po upływie powyższego terminu przedawnienia powoduje, że w sytuacji zgłoszenia zarzutu przedawnienia przez pozwanego, wyłączona zostaje możliwość sądowego dochodzenia roszczeń odszkodowawczych. W efekcie sąd oddali powództwo w sprawie, chyba że uzna, iż zarzut przedawnienia stanowi w danej sprawie nadużycie prawa podmiotowego, co ma miejsce niezwykle wyjątkowo i musi być uzasadnione okolicznościami sprawy.

XII. Pomoc prawna świadczona przez naszą kancelarię

Na samym początku analizujemy dostarczoną przez Państwa dokumentację, rozmawiamy o zdarzeniu i zadajemy dodatkowe pytania, żeby poznać sprawę. Następnie opiniujemy przekazane materiały i oceniamy, czy opisywaną sytuację można uznać za błąd medyczny. Na dalszym etapie proponujemy rozwiązania dotyczące sposobu dochodzenia roszczeń. Przedstawiamy plan działania i służymy pomocą w sporządzeniu odpowiednich pism. Przygotujemy dla Państwa pozew czy wniosek do szpitala o odszkodowanie. Jeśli dojdzie do procesu sądowego, to reprezentujemy naszych Klientów w sprawach sądowych – cywilnych oraz karnych.

Jeśli podejrzewasz, że Ty lub twoi bliscy doznaliście szkody wskutek błędu medycznego – zgłoś się do nas, zajmiemy się twoją sprawą na każdym etapie.

Niniejszy artykuł nie stanowi porady ani konsultacji prawnej, a informacje w nim zawarte uwzględniają stan prawny aktualny na dzień 24 czerwca 2022 roku.